İKİ ÖLÇÜ
Cebeli Düruz'da teftiş seyahati.Bir akşam üzeri Cebeli Düruz'un ta içlerinde,harap bir köye geldik.
Viraneler Cemal Paşa'nın şerefine bayraklarla donatılmıştı.Donanmış viraneler,istikbal eden,kasideler okuyan,havaya silah atan halk arasında,avazeler ve alkışlar içinde çıplak,kara kuru,iskelet halinde insanlar gördüm.Besbelli ki açtılar.Susuyorlardı ve alkışlamıyorlardı.Alkışlamaya bile takatları yok görünüyorlardı.Cemal Paşa'yı alkışlamayan veya alkışlayamayan yahut alkışlamayabilen bu adamlar kimlerdi?Merak ettim ve sordum.Muhacirlermiş.
Cebeli Düruz ordunun zahire ambarıydı ve hasat vakti idi.Her tarafta tepecikler halinde hububat yığılıydı.Konak yerinde Cemal Paşa'dan istirham ettim:
-Şu zavallılara bir iki ton buğday ihsan buyurulsa.
Cemal Paşa:
-Allah aşkına Fuad Bey!Sen daha hala bir şey anlamadın mı? dedi.
Ordu Erkanıharbiye Reisi haklıydı ve karşısındaki sahiden daha hala anlamamıştı.Anlamadığı içindir ki kudretli ve samahatli kumandanından bunlar için iki ton buğday niyaz etmişti.
Kumandanımın cevabına şaştım ve sustum.
Haleb'de başka bir ölçü tatbik edilmişti.Cebeli Düruz'da başka bir ölçü tatbik edildi.
*Emekli Orgeneral Ali Fuad Erden,Birinci Dünya Harbinde Suriye Hatıraları,s.221
saygılarımla
19 Nisan 2010 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder