28
Şubat post-modern darbesi,Ergenekon örgütü ve Hrant Dink cinayeti
olaylarının medya boyutu üstüne ciddi olarak gidilmedi ve soruşturmalar
bu yöne kaydırılmadı.Eğer bu yapılmış olsaydı,soruşturmaların ortak bir adresi göstermesi kuvvetle muhtemeldi.Başta Özkök olmak üzere Hürriyet'in o dönem sorumluları.
Aslında
Özkök bir sembol;28 Şubat ve sonrası döneminin sembolü.Asıl konu
medyanın dönem operasyonlarında oynadığı rol.Bu operasyonların en büyüğü
Hrant Dink cinayeti.
Hürriyet'in
o dönemki sorumlularının başta Hrant Dink cinayeti olmak üzere,28 Şubat
ve sonrası dönem operasyonlardaki rolleri ciddi olarak
araştırılmalı,gerekirse yargılanmalıdır,diye düşünürüm.
Bu
tür bir soruşturmayı niçin istediğimi anlayabilmeniz için dört kavramı
aklınızda tutmanızı isteyeceğim.Süreklilik,istikrar,tutarlılık ve
metotlarda benzerlik.
Ceza
hukukçusu değilim;ama ceza hukukunda bir suçun teşekkül edebilmesi için
yukarıdaki kavramların olağanüstü öneme sahip olduklarını biliyorum.
28
Şubat ve sonrası yaşananları bir şerit gibi gözümüzün önünden
geçirdiğimizde,Hürriyet'in o dönemki sorumlularının,yukarıdaki
kavramlarda ifadesini bulan tarzda,birçok operasyonda önemli rol oynadığını düşünüyorum.Andıç skandalı ve Cengiz Çandar başta olmak üzere
bir grup gazeteciye yönelik kampanya;Akın Birdal'ın bu gazetenin
yaptığı yayından sonra suikasta uğraması en bilinen örnekler.
Ahmet Kaya da bu gazetenin açtığı kampanya nedeniyle Türkiye'yi terketmek zorunda kalmıştı.
Hrant Dink cinayetine bu süreklilik içinde bakmak gerekiyor.
Gazetede
Hrant'la ilgili haberlerin manşete çekiliş tarzı,olayların aktarılış
biçimi,sanki "haber verme" amacına değil,operasyonlar için gerekli
kamuoyunu yaratmaya yönelik gibiydi.
Elbette diğer medya organlarında da haberler yer aldı ama düğmeye hep bu gazete ile basıldı sanki.
Bazı tarihleri peş peşe sıralamak bile bu operasyonu ve gazetenin yerini göstermeye yetiyor:
Hrant'ın Agos'ta Sabiha Gökçen'in Ermeni asıllı olduğu ile ilgili yazısı:6 Şubat 2004.
Hürriyet'in Gökçen haberini manşete çekmesi:21 Şubat 2004.
Genelkurmay açıklaması:22 Şubat 2004.
Hrant'ın Valiliğe çağrılıp tehdit edilmesi:24 Şubat 2004.
Savcılığa suç duyurusu dilekçeleri:25 Şubat ve sonrası.
Agos önünde gösterilerin düzenlenmesi:26 Şubat 2004.
Hrant'a elektronik posta ile tehdit mektuplarının gelmesi:Genelkurmay açıklamasını hemen takip eden günlerde.
Hrant aleyhine soruşturma açılması:2 Mart 2004.
Tarihler
kendi başına konuşuyor.Hangi ülkenin genelkurmayı,herhangi bir gazetede
çıkan bir haberin hemen ertesi günü resmî bir açıklama yapar?
Sıradan
bir örgütte bile çalışan herkes bilir ki,böyle bir olayın
duyulması,tavır alma kararının verilmesi,taslak üzerine tartışılması vb.
bile günler alacak bir iştir.Aynı durum Valilik'teki görüşme için de
geçerli.Agos önü gösterileri,ihbar mektuplarını ve dava açma
dilekçelerini de bu tabloya ekleyin.
Ortada operasyon olduğu ve düğmeye Hürriyet'in haberi ile basıldığı kanaatine ulaşmamak mümkün değil.
Gazete
daha sonra da bir operasyon mantığına uygun yayın yapmaya devam
etti.Hrant'a yönelik linç kampanyaları üzerine yazılanlar;cinayet
sonrası katillerle empati kurmak gerektiği konusunda oynatılan kalemler
bu operasyonun sıradan parçaları gibi duruyor.
Özetle,gerek
Dink cinayetinin aydınlatılması gerek 28 Şubat sürecinin
anlaşılabilmesi için Rwanda örneğinde olduğu gibi bir medya soruşturması
şart,diye düşünürüm.Hürriyet'in o dönem sorumluları ve Özkök en önemli semboller olarak duruyorlar.
Hürriyet'in pek bilinmeyen bir başka operasyonundan söz edeceğim.Temmuz 2007'de bana karşı yürüttükleri kampanya.
Amacım
konuyu kişiselleştirmek değil.Hrant'a karşı yürütülen kampanya ile
aradaki benzerlikler çok çarpıcı.Bu nedenle süreklilik,istikrar,tutarlılık ve metot benzerliği kavramlarına bu kampanya özelinde bakmak istiyorum.
Tarihi
gerilere gitmekle birlikte,bana yönelik kampanya 2006-2007 yıllarında
yoğunlaşmıştı.Başını ABD'ndeki Türk dernekleri ve bazı internet siteleri
çekiyordu.Bunlar arasında Tall-Armenian Tale adlı sitenin özel bir yeri vardı.Bu sitenin yöneticisi,babası da vaktiyle Hürriyet gazetesinde
çalışmış Murat Gümen adlı bir kişiydi ve ama adını gizliyordu.
Gümen
Türkçe bilmiyordu ama sitesinde,benim 1974-1975'lerde öğrenci iken afiş
asmak,bildiri dağıtmak gibi nedenlerle gözaltına alınmalarımın tam
listesini bile yayınlamıştı.Hiçbir gazetede yer almayan;benim bile
sayısı ve tarihlerini unuttuğum bu sıradan gözaltılar açık ki Murat
Gümen'e Ankara'dan servis edilmiş.
Ama
sözkonusu site bunları Akçam'ın silâhlı terör eylemleri olarak
sunmuştu.Kampanyanın özeti şu:Ben Türkiye'de Amerikalı öldürmüşüm ve
1975'te terörist örgüt üyesi olmaktan tutuklanmışım.Bir terörist olarak Amerika'ya sokulmamam gerekiyormuş.
"Haine
selâm gönderin",denerek e-mail adres ve telefon numaralarım internet
üzerinden dolaştırıldı.Üniversitelerde verdiğim konferanslar
basıldı.Hattâ 2006 Kasım'ında New York'ta fizikî saldırıya dahi ma'rûz
kaldım.
2007
Şubat'ında Kanada'ya bir konferansa girerken,"terörist" suçlaması ile
gözaltına alındım.Kanada Göçmen ve Güvenlik bakanlarının doğrudan
devreye girmeleri sayesinde serbest bırakıldım.
Ben
de bir savunma tedbiri olarak ufak bir araştırma yaptım ve Murat
Gümen'in gerçek kimliğini öğrendim.Bunu da 21 Mayıs 2007'de Agos
gazetesindeki köşe yazımda açıkladım.
Önce 11 Haziran tarihinde iliklerime kadar ürperdiğim ölüm tehdidini aldım.
Sonra Hürriyet gazetesi devreye girdi.
21 Haziran'dan başlayarak üç gün üst üste birinci sayfadan aleyhime yayına başladı.
Türk
Lobisi'nin çok önemli bir elamanını deşifre ederek,hayatını tehlikeye
atmışım.Emin Çölaşan ve Oktay Ekşi de devredeydi."Ermeni lobileri
tarafından beslenen",ülkesine "ihanet eden" bir "vatan haini" olduğum üzerine yazılar yazdılar.
Aslında
yaptığım,haber değeri bile olmayan sıradan bir işti.Adını sanını saklı
tutarak bana karşı ağır ithâmlarda bulunan birisine,"ben ortadayım,sen
de ortaya çık" demiştim.
Türkiye'nin
en büyük gazetesinin,bu sıradan olayı üç gün manşetten haber yapması ve
önemli yazarlarının bu konuyla uğraşmaları biraz tuhaf değil mi?
Daha bitmedi!Hürriyet haberlerini takiben hakkımda savcılığa suç duyuruları yapılmış.Bunu da Ergenekon iddianamesinden öğrendim.
İddianameden
başka bir şey daha öğrendim.Suç duyurularının arkasındaki isim Kemal
Kerinçsiz idi.Tüm girişimleri o koordine ediyordu.
Hrant'a karşı yürütülen kampanya ile aradaki benzerlik çarpıcı.
Mekanizma aynı.
Sıradan
bir Agos haberinin Hürriyet manşetine çekilmesi;elektronik posta
üzerinden gelen ölüm tehditleri;ve bugün Ergenekon sanıkları arasında
bulunan kişilerin peş peşe suç duyuruları.
Sanki
Hürriyet sorumluları,planlı bir kampanyanın basın ayağını üstlenmiş ve
kamuoyunu olası gelişmelere hazırlıyor.Üç günlük kampanyayı başka türlü
açıklamak mümkün değil.
Bu
nedenle,tüm bir dönem için Hürriyet'in o dönem sorumluları ve Ertuğrul
Özkök hakkında soruşturma açılmalı ve bu insanlar hesap vermeli diyorum.
Özkök'ün,mahkeme
önünde,Cengiz Çandar,Akın Birdal,Ahmet Kaya,Hrant Dink ve diğerleriyle kıyaslanmayacak boyutta olsa da bana karşı yürütülen kampanyalar ile
yayınları arasında hiçbir alâkanın bulunmadığını,paralelliklerin
tamamıyla tesadüf eseri olduğunu anlatmasını çok isterim...
*Prof.Dr.Taner Akçam,Özkök niçin hesap vermeli?,Taraf,30 Eylül-3 Ekim 2013.
http://arsiv.taraf.com.tr/yazilar/taner-akcam/ozkok-nicin-hesap-vermeli/27456/
http://arsiv.taraf.com.tr/yazilar/taner-akcam/ozkok-nicin-hesap-vermeli-2/27483/
18 Ocak 2015 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder