21 Haziran 2012 Perşembe

Hrant'ın Parazitleri/Etyen Mahçupyan*

Hrant'ın öldürülmesi,onu kendisi olmaktan çıkararak kullanılabilir bir malzeme haline getirdi.

Bu dönüştürme eyleminin ilk adımı,Hrant'ın toplumla kurmuş olduğu duygusal bağı anlamsızlaştıracak ölçüde bir 'laik solcu' olarak sunulması.Böylece Hrant neredeyse toplum üstü,ama aynı zamanda toplumdışı bir kahraman olarak yeniden çiziliyor.İkinci aşamada ise devlet,bugünkü hükümetle yer değiştiriyor ve özgürlük mücadelesinin ekseni AKP karşıtlığı olarak kurgulanırken,devlet de Ergenekon davalarının itibarsızlaştırılması sayesinde ihya edilmeye çalışılıyor.Ancak 'ideolojik ahlaksızlık' olarak adlandırılabilecek olan bu tutum,Hrant'ı fırsatçılık ve faydacılıktan nasibini almış,basmakalıp ve içi boş bir ruhsuz hayalete dönüştürüyor.

Sol adına yapılan bu Hrant araçsallaştırması,bir parazit kolonisinin saygı ve dinginliği hak eden bir acının üzerine çullanmasından,onu didikleyerek beslenmesinden başka bir şey değil.Bunun son örneklerinden birini geçenlerde Ece Temelkuran'ın kaleminden okuduk.Guardian'da yayımlanan makale muhtemelen Batılı laikçi çevrelerin zihninde doğal bir karşılık bulmuştur.Ama Türkiye'yi bilen insanlar için,izan eksikliği ile kendine paye verme ihtirasının bu bileşimin herhalde yozlaşma dışında bir tanım hak etme imkânı yok.

Temelkuran,yazısına şu başlığı uygun görmüş:'Türk gazeteciler çok korkuyorlar - ama bu korkuya karşı savaşmalıyız'.Hemen anlayabileceğimiz gibi bu makaleyle Temelkuran,büyük bir cesaret örneği verdiğini,meslektaşlarına öncülük ettiğini düşünmüş.Ama ne yazık ki sonuçta patetik ve doğruyu söylemek gerekirse gülünç bir değerlendirmede karar kılmış.Buna göre Temelkuran'ın Haber Türk Gazetesi'nden çıkarılması,meğerse hükümetin Hrant'ın öldürülmesine kadar geri giden baskı stratejisinin sonucuymuş.Anlaşılan aslında Hrant'ın üzerine gidilmesinin ve katledilmesinin ardındaki esas irade hükümete aitmiş.Tabii Temelkuran,diğer cinayetlerden,yükseltilmeye çalışılan ulusalcılıktan,AKP'yi 'gayri milli' kılma çabalarından ve itiraflar sayesinde iyice açığa çıkan Ergenekon girişiminden pek söz etmiyor.Bunun yerine Ergenekon'u bir 'iddia' olarak sunarak aslında sözkonusu 'kaos yaratma ve darbe zemini oluşturma' iddiasının gerçekdışı olduğunu ima etmeye çalışıyor.Kısacası Temelkuran,aslında bilinen ulusalcı önermenin içinden konuşuyor ve ideolojik olarak Ergenekon dünyasından pek de uzak olmadığını bizlere hatırlatıyor.

Böylesine çürük bir temel üzerinden yürümeniz için gerçeklerin üzerinden geçip giden bir asma köprüye ihtiyacınız var.Temelkuran,bu işlevi Ahmet Şık ve Nedim Şener tutuklamasına yüklemiş.Bu iki gazetecinin Ergenekon ağının doğrudan parçası olmadıkları ve tutuklu yargılanmalarının adil yargılanma hakkını ihlal ettiği konusunda fazla fikir ayrılığı bulunmuyor.Ancak Temelkuran,Hrant'ın ölümünün perde arkasının sanki sadece bu iki gazeteci tarafından araştırıldığını ima ediyor.Bunun yanlışlığı bir yana,Şener'in kitabı polisteki bilgileri açığa çıkarma açısından yararlı olmakla birlikte,siyaseten askeri kollamayı da hedefliyor izlenimi vermekte.Şık'ın kitabı ise bu konuyla hiçbir ilgisi olmadığı gibi,Gülen hareketinin devlete nüfuz etmiş olduğunu kanıtlamak üzere kaleme alınmış.Ayrıca Şener yazmış olduğu değil,Hanefi Avcı adına yazılmış olan bir başka kitapla ilgili olarak suçlanıyor.Sorun şu ki,her iki kişinin de yazarlık eylemleri Ergenekon çevrelerinin çıkarına uygun gözüküyor ve gerçeği henüz bilmiyoruz.Ancak bu iki kişiyle ilgili olarak asıl konu siyasi fikirleri veya angajmanları değil...Şener'in tutuklandığında 'Hrant için' diye bağırması,Şık'ın 'dokunan yanar' demesi,eğer kendilerini fazla önemsemekten gelen bir abartma değilse,açıkça iç dünyalarındaki daha derin bir zaafa işaret ediyor.

Bu gazetecilerin yargı sürecindeki koşulları tasvip edilemez.Temelkuran'ın gazeteden çıkarılmasının da nedenlerinin kamuoyu ile paylaşılması gerekir ve bu nedenlerin makul olması da şarttır.Ama bu mağduriyetlerin ideolojik olarak kullanıma sokulması ve Hrant'ın buna müdanasızca alet edilmesi ancak ahlaksızlık olarak değerlendirilebilir.Çünkü sadece gerçekler çarpıtılmıyor,katledilmiş bir insanın bizzat kendisi çarpıtılarak,gerçeklerin yeniden kurgulanmasına harç yapılıyor.

Temelkuran,bu arada yazmış olduğu kitabın Hrant tarafından 'istendiğini' söylemeyi ve İçişleri Bakanı'nın ancak utanılacak bir sözünü de eklemeyi unutmamış.Böylece AKP o bakanın seviyesine inerken,kendisi de Hrant'ın yanına kuruluyor.

Görünen o ki 'Türk' gazeteciler çok korkmuyorlar...Aksine çok cesurlar.O kadar ki yurtdışındaki algıyı manipüle etmek uğruna olağan düzeysizliklerini bile aşmakta tereddüt etmiyorlar.

*Etyen Mahçupyan,Zaman,5 Şubat 2012.

http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1240385

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder